“Αγάπη, υπάρχει άλλη λέξη;
Ναι, θάρρος, θάρρος, αυτή η ορμή που δεν κουράζεται ποτέ από τη ζωή, που τη δέχεται σήμερα με τους περιορισμούς της, όπως χθες με τους αγώνες και τις χαρές της, όπως άλλοτε με τις προκλήσεις της. Αυτή η ορμή που προχωράει ακάθεκτη.”
Το παιδί από την Τραπεζούντα, είναι ο Τηλέμαχος, που, γέρος πια, νοσηλεύεται σε ένα νοσοκομείο όπου η κόρη του έρχεται να τον συναντήσει. Μερικές μέρες για να μιλήσουν για την απώλεια και την ευτυχία και να αποχαιρετιστούν τρυφερά. Αλλά οι προσωπικές τους στιγμές διαταράσσονται από την είσοδο φαντασμάτων: αδερφοί, αδερφές και άγνωστοι αναδύονται, αφηγούνται, ονειρεύονται, χορεύουν, προσεύχονται, μάρτυρες της Ελλάδας και των μεταναστεύσεων. Και ο λόγος δανείζεται από την ποίηση όπως και από το θέατρο, μέσα σε αυτόν τον θάλαμο που έχει γίνει Αρχαία Αγορά…
Η Συπρίς Κωφίδου, κόρη ενός Έλληνα και μιας Γαλλίδας, ζει στη Γαλλία και την Ελλάδα.