Τις σελίδες που ακολουθούν τις βρήκα, νοτισμένες από μία τροπική μούχλα, μαζί μ’ ένα σωρό άχρηστα χαρτιά, έτοιμα για κάψιμο, στο υπόγειο ενός βιβλιοπωλείου, όπου δούλευα κάποτε ως ταξινομητής. Πρόκειται για το ιστορικό των τελευταίων στιγμών ενός που έχει να δώσει λόγο για τις πράξεις του.

Πριν τις παραδώσω σε μορφή βιβλίου στη διάθεση του φιλόμουσου ελληνικού κοινού, θεωρώ υποχρέωσή μου να ευχαριστήσω και δημόσια, με τις άτεχνες αυτές γραμμές, τον παλαιό νοσοκόμο, και ήδη αξιωματούχο του Στρατού της Σωτηρίας κάποιας ξένης χώρας, Κον Ρεάλον Δελωριέν, για τη βοήθεια που μου έδωσε στη μετάφραση από τα φλαμανδικά, γλώσσα στην οποία ήταν γραμμένο το χειρόγραφο. Εδώ κι εκεί, όπου το εθεώρησα απαραίτητο, έκανα μερικές ελαφρές διορθώσεις, προσθήκες ή αφαιρέσεις.

Τέλος, σημειώνω ότι μάταια προσπάθησα, χρόνια τώρα, ερχόμενος σε επαφή με κάποια αποικιακή αρχή, και με μία άλλη της βορινής Ευρώπης, μήπως ανακαλύψω το πραγματικό όνομα του συγγραφέα. Κατά τα φαινόμενα, θα μείνει για πάντα άγνωστος. Επιφυλάσσομαι να δημοσιεύσω και άλλα χαρτιά του ίδιου που είναι ακόμη στα συρτάρια μου, αταξινόμητα.