Ψυχές λιπόσαρκες
για αγάπη διψασμένες,
ντύνονται σκιές,
στους δρόμους γλιστρούν
λαθραία.
Τις νύχτες δίχως φεγγάρι,
φευγαλέους έρωτες
να βρουν.
Σε κορμιά επάνω,
αχόρταγα
τη δίψα να ημερέψουν.
Μα το νερό
του έρωτα
της μιας βραδιάς,
πάντα γλυφό
και από αγάπη άδειο
ήταν.