ΕΥΡΥΔΙΚΗ
Φέρνει πιο πολύ στον ήχο
που βγάζει η ελαφίνα
όταν η αιχμή του βέλους
αντικαθιστά τη μέρα
με μια απόκριση
στου πλευρού τον κούφιο
βόμβο. Το ‘χαμε δει που ερχόταν
μα συνεχίσαμε μέσα από την τρύπα
του κήπου. Γιατί τα φύλλα
ήταν ατόφυο πράσινο και η φωτιά
μονάχα μια ρόδινη πινελιά
στο βάθος. Δεν έχει να κάνει
με το φως – μα με το πόσο σκοτεινό
σε κάνει ανάλογα
που στέκεσαι.
Ανάλογα που στέκεσαι
τ’ όνομα σου ίσως ακουστεί σαν μια πανσέληνος
ξεσκισμένη πάνω στο δέρμα νεκρής ελαφίνας.