Η κυρία Μυρσίνη, εκτός από καλή μαμά και σύζυγος ήταν και πολύ καλή μαγείρισσα. Τα φαγητά της ήταν νόστιμα επειδή είχαν φαντασία, πλοκή και μυστήριο. Μαγείρευε σα να έγραφε μια ιστορία… Η κουτάλα ήταν η πένα της… Κάθε πιάτο της και μια ιστορία! Αχ, πόσο θα ήθελε να γράψει ένα παραμύθι…
“Μια φορά κι έναν καιρό, στη Γλυκοχώρα, παιδιά μου, βασιλιάς ήταν ο καλόκαρδος Σαβαρέν Μπαμπάς, που είχε μεγάλη αδυναμία στα γλυκίσματα…
Ήταν και η κακιά βασίλισσα Τρούφα Σοκολά και η δεσποινίς Νουγκαντίνα και ο κύριος Φιδές… και… ” Μα, τι “μαγειρεύεται”, επιτέλους, στη Γλυκοχώρα; Κι αυτά τα “παραμύθια στον ατμό” τι γεύση έχουν;
Ποιος θα μας δώσει τη… συνταγή;